BasicFile در مقابل SecureFile در اوراکل

این دو فایل برای ذخیره سازی فایل های LOB یا Large Object File ها به کار می روند و در اوراکل 11g1 هر دو قابل استفاده هستند، اما بطور پیشفرض در 11g از هنوز از BasicFile استفاده می شود. SecureFile ها با ویژگی های جدیدی نسبت به BasicFile ها از اوراکل 11g به بعد معرفی شد که سه ویژگی “رمزنگاری برای امنیت” و فشرده سازی و عدم فایل های تکراری برای صرفه جویی” فضا را نسبت به BasicFile دارند. SecureFile ها با سطح سازگاری 11.0.0.0.0 به بالا سازگار هستند. پارامتر DB_SECUREFILE عمل پیشفرض پایگاه داده را تعیین می کند و شامل موارد زیر است ادامه مطلب »

پارامتر COMPATIBLE در اوراکل چیست

پارامتر COMPATIBLE ویژگی هایی از پایگاه داده را فعال یا غیر فعال می کند. به طور مثال اگر پایگاه داده ای را بر روی Oracle Database 11g Release 1 ایجاد کرده باشید ولی پارامتر را به COMPATIBLE = 10.0.0 تعیین کنید در این صورت اگر سعی در استفاده ویژگی هایی که نسخه 11.1 را طلب می کنند داشته باشید پیغام خطایی نشان داده خواهد شد. می توانید سطح سازگاری یا compatibility level پایگاه داده تان را بالا ببرید. ادامه مطلب »

Large Objects در اوراکل

Large Object ها که LOB نوع داده ای هستند که برای ذخیره داده های حجیم و غیر ساخت یافته مانند فایل های متنی، تصاویر، فایل های XML و غیره به کار می روند. پیش از اوراکل 8 دو نوع داده ای LONG و LONG RAW برای ذخیره داده های حجیم در ستون ها استفاده می شدند. اما امروزه از انواع داده ای دیگری که به آنها اشاره خواهد شد به جای LONG و LONG RAW استفاده می شود و تنها دلیلی که برای استفاده از دو نوع داده ای فوق وجود دارد استفاده برخی از برنامه از این دو نوع است. اوراکل انواع داده ای LOB زیر را پشتیبانی می کند : ادامه مطلب »

سوالات متداول مدیریتی اوراکل

در این مطلب به سوالات ابتدایی درباره پایگاه داده اوراکل می پردازیم. اوراکل در اصل نام شرکتی است که در زمینه پایگاه داده ها محصولاتی را ارایه داده است که “پایگاه داده اوراکل” نام محصول پایگاه داده رابطه ای شرکت اوراکل است. این مطلب به مفاهیم و اصطلاحاتی می پردازد که هر مدیر پایگاه داده باید با آنها آشنایی داشته باشد. پس دروایق وقتی می گوییم “Oracle Database” یعن پایگاه داده محصول شرکت اوراکل که از نوع پایگاه داده های رابطه ای است. ادامه مطلب »

راهنمای ویرایشگر vi – بخش دوم

در بخش نخست راهنمای vi با مفهوم دو مد “Insert” و “Command” آشنا شدیم. همچنین چگونگی باز کردن یک فایل و ذخیره (Save) کردن تغییرات توسط دستور ها، بستن و بیرون آمدن و بازگشت به محیط خط فرمان از vi نیز گفته شد. در این مطلب چگونگی حرکت مکان نما (Cursor) میان کارکتر ها و خط ها گفته خواهد شد. برای امتحان کردن مطلب های پیش رو، یک فایل دلخواه را باز و امتحان کنید. در vi مجموعه ای از کلید ها برای حرکت دادن مکان نما میان کارکتر ها و خطوط وجود دارد که گفته خواهد شد. توجه کنید که در تمامی موارد این مطلب اگر در مد Insert هستید، نخست باید Esc را کلیک کنید تا از این مد خارج شوید. ادامه مطلب »

پیاده سازی RAID5 در لینوکس

در RAID5 داده بر روی چندین دیسک پخش می شوند که برای پیاده سازی آن حداقل سه دیسک نیاز است. مزیت RAID5 استفاده از Parity است که تحمل خطا را نسبت به RAID1 بالا تر می برد. در RAID5 سخت افزاری از گیت منطقی XOR استفاده می شود. می توانید برای آشنایی با RAID5 “معرفی RAID های سطح 0،1،5 و RAID های 01 و 10” را بخوانید. برای پیاده سازی آن به سه دیسک (sdb, sdc و sdd) نیاز داریم. از یک ماشین مجازی که سه دیسک به حجم 5 گیابایت را به آن اضافه کرده ایم، استفاده می کنیم. ادامه مطلب »

تغییر فضای Volume Group

در اینجا درباره LVM و وِیژگی های آن صحبت شده است. LVM امکان تغییر اندازه پارتیشن را بدون نیاز به Unmount کردن آن پارتیشن می دهد. Physical Volume ها (که PV می گوییم) همان دیسک ها (می تواند یک دیسک محلی متصل به سیستم یا از SAN باشد) هستند که در غالب Volume Group (که VG می گوییم) دسته بندی شده و فضایی را برای ایجاد Logical Volume ها (که LV می گوییم و همان پارتیشن ها هستند) را فراهم می کند. به هر حال ممکن است فضای کل LG تمام می شود و باید دیسکی جدید را به PV تبدیل و به فضای VG اضافه کنیم. همچنین لازم است که فضای LV نیز افزایش یابد. در این مطلب چگونگی افزایش و کاهش VG گفته خواهد شد. ادامه مطلب »

پیاده سازی RAID1 بر روی لینوکس

RAID1 که به Mirroring نیز شناخته می شود دارای صد در صد Redundancy است به ایم معنی که داده ها بر روی دیسک های مختلف تکرار می شود و برای پیاده سازی حداقل دو دیسک نیاز است. اگر دو دیسک Disk 1 و Disk 2 را داشته باشیم داده ها عینا بر روی هر دو و به صورت تکراری نوشته می شود. همچنین RAID1 دارای تحمل خطا است به این صورت که حتی با از کار افتادن یک دیسک هنوز می توان از روی دیسک دیگر نیز به داده ها دسترسی داشت. می توانید از مطب “RAID های صفر، یک و پنج و RAID01 و RAID10” با ساختار RAID1 آشنا شوید. ادامه مطلب »

پیاده سازی RAID0 بر روی لینوکس

از RAID0 برای بالا بردن کارایی و سرعت خواندن و نوشتن از/بر روی دیسک ها استفاده می شود که حداقل به دو دیسک برای پیاده سازی نیاز است. در این مطلب چگونگی پیاده سازی آنرا بر روی توزیع لینوکسی با استفاده از دو دیسک (دو دیوایس dev/sdc1/ و dev/sdd1/) و دستور mdadm پیاده سازی می کنیم. می توانید از مطب “RAID های صفر، یک و پنج و RAID01 و RAID10” با ساختار RAID0 آشنا شوید. از یک ماشین مجازی که بر روی آن دستور mdadm نصب شده و همچنین شامل دو دیسک به اندازه 5 گیابایت استفاده کرده ایم. ادامه مطلب »

استفاده از mdadm برای پیکربندی RAID در لینوکس

از mdadm برای پیکربندی RAID های نرم افزاری استفاده می شود. یک RAID نرم افزاری تحت کنترل سیستم عامل عمل خواهد کرد. در نام mdadm، حروف md بر گرفته از multiple-device می باشد. یعنی با mdadm چندین دیوایس را در غالب یک دیوایس پیکربندی کنیم که در RAID ها چندین دیسک در غالب آرایه ای از دیسک های وابسته به هم هستند. برای ایجاد RAID توسط mdadm می بایست فایل etc/mdadm.conf/ را  با دیواس مناسب و آریه ای از دیسک ها ویرایش کنیم. ادامه مطلب »

معرفی RAID های سطح 0،1،5 و RAID های 01 و 10

RAID مخفف Redundant Array of Independent Disks که شامل تعدادی دیسک وابسته به هم به طوری که داده ها بر روی آنها توزیع می شوند. چگونگی توزیع داده ها بر روی دیسک های RAID به سطح  RAID بستگی دارد. در واقع سیستم عامل دیسک های RAID را به عنوان تنها به عنوان یک واحد می بیند. RAID دارای “تحمل خطا” یا “fault tolerant” است زیرا داده ها به صورت تکراری بر روی دیسک های RAID تکرا می شوند. حتی اگر یک یا دو دیسک از کار بی افتند بازهم سیستم عامل به داده ها دسترسی داشته و از “از کار افتادن دیسک ها” بی خبر خواهد ماند. ادامه مطلب »

آشنایی با PL/SQL – مقدمه ای بر PL/SQL

PL/SQL برگرفته از Procedural Language extension of SQL که ویژگی رویه نویسی (procedural) زبان های برنامه نویسی همراه با SQL را فراهم کرده است. هر برنامه PL/SQL شامل بلاک های PL/SQL است که خود شامل دستور های SQL و PL/SQL می باشد. با PL/SQL امکان تعریف متغیرها، ثابت ها، پروسیجرها و توایع و استفاده از عبارت شرطی و حلقه و همچنین استثناها را مانند زبان های برنامه سازی دارید. هر برنامه PL/SQL شامل یک بلاک مانند زیر است ادامه مطلب »