دستور df برای گزارش میزان مصرف سیستم فایل

از دستور du برای نمایش “اندازه دایرکتوری ها و فایل ها” به کار می رود. df برای گزارش و چاپ میزان فضای مصرفی و آزاد پارتیشن ها (سیستم فایل ها) به کار برده می شود و اطلاعاتی مانند نام پارتیشن و نقطه اتصال آن، میزان کل فضا و میزان فضای مصرفی و آزاد به اندازه و درصد را نشان می دهد. در ادامه سوییچ های متفاوتی از این دستور گفته می شود. ساده ترین شکل به کار بردن دستور، اجرای تنهای آن در خط فرمان است که خروجی مانند شکل نخست را نشان می دهد.

df

ستون های خروجی بالا واضح هستند، ستون 1K-blocks میزان کل فضای سیستم فایل (پارتیشن) را بر حسب بلاک های 1024 کیلوبایتی نشان می دهد. ستون Filesystem نام و مسیر سیستم فایل (پارتیشن) و ستون Mounted on، دایرکتوری که سیستم فایل بر روی آن متصل یا mount شده است را نشان می دهد. دیگر ستون ها نیز واضح هستند. اما اعداد زیر هر کدام از ستون ها به سادگی قابل خواندن و درک نیستند، پس بهتر است از سوییچ h- برای نمایش قابل خواناتر استفاده کنیم. (منظور از h- عبارت human-readable است).

df -h

از سوییچ t- برای نشان دادن نوعی خاص از سیستم فایل، مثلا تنها ext4 استفاده می کنیم.

df -t FS_TYPE

df -t ext4

df -ht ext4

سوییچ دیگر T- است که در خروجی در یک ستون نوع سیستم فایل را نیز نشان می دهد.

df -hT

سوییچ x- برای exclude کردن نوعی از سیستم فایل به کار می رود و در مقابل سوییچ t- قرار دارد. با x- نوعی از سیستم فایل در خروجی نشان داده نمی شود.

df -x FS_TYPE

df -hx ext4