تشخیص سیستم عامل توسط nmap

یکی از کاربردهای nmap تشخیص نوع سیستم عاملی است که بر روی ماشین های راه دور نصب شده اند. درون یک شبکه انواع گوناگونی از سیستم عامل ها همچون سیستم عامل های خانواده ویندوز و سیستم عامل لینوکس وجود دارد. دستور nmap دارای سوئیچ های متفاوتی است که امکان پویش یا Scan کل شبکه را می دهد تا بتوانیم نوع سیستم عامل ها را پیدا کنیم. خواندن را ادامه دهید“تشخیص سیستم عامل توسط nmap”

تنظیم پراکسی بر روی کلاینت های لینوکسی

اسکویید پراکسی سرور که قابل نصب در توزیع های لینوکسی، سیستم عامل های یونیکسی دیگر مانند FreeBSD, Solaris و غیره است. هدف از راه اندازی یک پراکسی سرور، کنترل ترافیک شبکه و درخواست های کاربران بر روی شبکه می باشد. قوانینی تنظیم می کنیم که کدام کاربران، چگونه از ترافیک و سرویس های شبکه استفاده کند. نخستین قدم تنظیم پراکسی سرور (اسکویید) و ایجاد قوانین است. پس از تنظیم پراکسی سرور ماشین های کلاینی را تنظیم می کنیم که در توزیع های لینوکسی (و دیگر سیستم عامل های یونیکسی) به دو صورت خطی و گرافیکی انجام می گیرد. خواندن را ادامه دهید“تنظیم پراکسی بر روی کلاینت های لینوکسی”

محدود کردن Web Connection های همزمان از یک کلاینت توسط اسکویید

توسط اسکویید و با استفاده از ACL به نام maxconn که تنها یک مقدار و آن هم تعداد اتصال های ممکن از سمت یک کلاینت (یا مجموعه کلاینت های یک شبکه مانند 192.168.1.0/24) برای Web Connection می توان یک محدودیت بر روی تعداد اتصال های همزمان ایجاد کرد. اگر بیش تعداد اتصال ها از سمت کلاینت بش از مقدار maxconn باشد، پیغام خطای “access denied.” نشان داده می شد. (البته قادر هستید با استفاده از ویژگی deny_info پیغام را سفارشی کنید. فایل squid.conf را با یک ویرایشگر متنی مانند vi باز کنید و دستورات زیر را در آن وارد کنید : خواندن را ادامه دهید“محدود کردن Web Connection های همزمان از یک کلاینت توسط اسکویید”

نشان دادن اطلاعات تمامی اینترفیس های شبکه در سولاریس

نشان دادن اطلاعات تمامی اینترفیس های شبکه در سولاریس

دستور dladm مخفف Data Link Administrator در سولاریس برای نمایش تمای اینترفیس های شبکه در سیستم عامل سولاریس استفاده می شود. دستور ifconfig در تمامی سیستم عامل های مبتنی بر یونکیس (لینوکس، سولاریس، بی اس دی ها، مکینتاش و غیره) کاربرد دارد. برای نمایش تمامی اینترفیس های شبکه در سیستم عامل سولاریس توسط این دستور باید از سوئیج a- استفاده کنید. خواندن را ادامه دهید“نشان دادن اطلاعات تمامی اینترفیس های شبکه در سولاریس”

تنظیم آدرس های DNS در توزیع های مبتنی بر Redhat

تنظیم آدرس های DNS در توزیع های مبتنی بر Redhat

در شبکه های کوچک (شاید بتوان گفت کمتر از 10 سیستم) تبدیل آدرس ها توسط تنظیم فایل etc/hosts/ انجام می شود. اما در شبکه های بزرگ یا اینترنت استفاده از این فایل غیر ممکن یا مدیریت را بسیار مشکل می کند. راهکار استفاده از dns است که ماشینی را بعنوان سرویس دهنده برای پاسخ به در خواست های دیگر ماشین ها در تبدیل نام یه ادرس معادل و بلعکس است. به غیر از تنظیم dns بعنوان سرور باید کلاینت را نیز تنظیم کنیم به این صورت که آدرس های dns را به آن معرفی کنیم. وقتی سرویس اینترنت مانند ADSL را از ISP خریداری می کنید به غیر از اینکه آدرس Public را به شما می دهد تمامی در خواست های شما به dns server خود ISP فراهم کرده فرستاده شده و از طریق آن بسته های ip شما به شبکه اینترنت می روند. خواندن را ادامه دهید“تنظیم آدرس های DNS در توزیع های مبتنی بر Redhat”

name resolution در لینوکس و فایل های مرتبط با آن

name resolution مکانیزمی است که چگونگی تبدیل نام ها به آدرس ها را فراهم می کند. در سیستم عامل های یونیکسی دو گزینه اصلی برای بدست آوردن آدرس های معادل هر نام وجود دارد. فرض کنید که دو ماشین به نام های pc1 و pc2 که به ترتیب دارای آدرس های 192.168.1.1 و 192.168.1.2 وجود دارند که قصد دارید ارتباطی میان آنها را با استفاده از نام هایشان ایجاد کنید. اگر از روی ماشین pc1 دستور ping 192.168.1.2  را انجام دهید و از روی ماشین pc2 دستور ping 192.168.1.1 را نجام دهید قطعن پاسخ درست خواهید گرفت چون هر دوی این ماشین ها در یک شبکه هستند. خواندن را ادامه دهید“name resolution در لینوکس و فایل های مرتبط با آن”

اشتراک دایرکتوری ها در سولاریس 10

اشتراک دایرکتوری ها در سولاریس 10

 از NFS برای ایجاد دایرکتوری های اشتراکی بین تمامی نسخه های یونیکسی استفاده می شود. بطور مثال بین چندین توزیع لینوکسی، بین چندین سیستم عامل سولاریس، بین سیستم عامل های لینوکس و سولاریس و بی اس دی ها. اساس کار یکیست باید یک دایرکتوری را در ماشین مبدا انتخاب کنید و آنرا با پارامتر هایی در فایلی EXPORT کنید و سپس در ماشین های دیگر یک دایرکتوری برای نقطه اتصال ایجاد کنید و دایرکتوری مبدا را به آن متصل کنید. برای استفاده از NFS در سولاریس 10 اول باید تعیین کنیم که چه دایرکتوری را می خواهیم اشتراکی کنیم. فرض اینکه می خواهیم دایرکتوری export/home/ را برای دیگر سیستم ها ( یک ماشین سولاریس و یک ماشین لینوکسی) به اشتراک بگذاریم. برای اینکار باید چک کنیم که در سولاریس سرویس nfs فعال است یا نه؟ از دستور زیر برای چک کردن استفاده می کنیم. خواندن را ادامه دهید“اشتراک دایرکتوری ها در سولاریس 10”