نمایش رنگی فضای استفاده شده سیستم فایل توسط pydf

دستور df‌ در سیستم عامل های یونیکسی و توزیع های لینوکسی برای نمایش میزان فضای استفاده شده سیستم فایل استفاده می شود. pydf‌ دستور مشابه df‌ است که میزان فضای مصرفی از هر پارتیشن را به صورت رنگی نشان می دهد. برای نصب آن در توزیع های مختلف از دستورهای زیر استفاده کنید. خواندن را ادامه دهید“نمایش رنگی فضای استفاده شده سیستم فایل توسط pydf”

mount کردن سیستم فایل HFSPLUS در لینوکس

در مطلب “نصب مانجارو بر روی مک بوک پرو” چگونگی نصب توزیع مانجارو بر روی سیستم مک بوک پرو گفته شد. در واقع مکینتاش و سیستم عامل لینوکس به صورت Dual Boot در کنار هم نصب می شوند. پس از نصب احتمالا لازم است تا دیسک مربوط به مکینتاش در لینوکس به صورت Read/Write قابل دسترسی باشد. در این مطلب چگونگی mount کردن یک سیستم فایل مکینتاشی در لینوکسی گفته می شود. خواندن را ادامه دهید“mount کردن سیستم فایل HFSPLUS در لینوکس”

چگونه نوع سیستم فایل یک پارتیشن لینوکسی را پیدا کنیم

در لینوکس انواع مختلفی از سیستم فایل ها مانند ext2, ext3, ext4, xfs و btrfs وجود دارد که بر روی پارتیشن های ایجاد شده می توان نصب کرد. همچنین دسته ای دیگری از سیستم فایل که بر روی حافظه اصلی مورد استفاده هستندف مانند tmpfs نیز وجود دارند که می توانید مطلب “سیستم فایل های در حافظه” را بخوانید. خواندن را ادامه دهید“چگونه نوع سیستم فایل یک پارتیشن لینوکسی را پیدا کنیم”

فهرست کردن و بدست آوردن اطلاعات از Block Device با استفاده از lsblk

در سیستم عامل های یونیکسی سه دسته دیوایس، بلاک دیوایس ها، کاراکتر دیوایس ها و شبه دیوایس ها وجود دارند.  در واقع در یونیکس ها از جمله لینوکس، دو نوع دیوایس سخت افزاری (بلاک دیوایس ها، کاراکتر دیوایس ها) و شبه دیوایس ها وجود دارند. یک نمونه از شبه دیوایس ها می توان به dev/tty/ اشاره کرد. خواندن را ادامه دهید“فهرست کردن و بدست آوردن اطلاعات از Block Device با استفاده از lsblk”

ساختار سلسه مراتبی دایرکتوری ها در لینوکس

در این مطلب ساختار سلسله مراتبی دایرکتوری ها در سیستم عامل لینوکس گفته خواهد شد. هر کاربر و تمامی مدیران لینوکسی می بایست با این ساختار آشنایی داشته باشند. هر دایرکتوری به منظور خاصی ایجاد و استفاده می شود. دایرکتوری ها می توانند درون یک دایرکتوری دیگری قرار گیرند که “زیر دایرکتوری” گفته می شوند. در تمامی سیستم های عامل ساختار دایرکتوری ها شبیه به یک درخت وارونه است به طوری که ریشه یا root درخت در بالاترین سطح قرار دارد. خواندن را ادامه دهید“ساختار سلسه مراتبی دایرکتوری ها در لینوکس”

پیاده سازی RAID5 در لینوکس

در RAID5 داده بر روی چندین دیسک پخش می شوند که برای پیاده سازی آن حداقل سه دیسک نیاز است. مزیت RAID5 استفاده از Parity است که تحمل خطا را نسبت به RAID1 بالا تر می برد. در RAID5 سخت افزاری از گیت منطقی XOR استفاده می شود. می توانید برای آشنایی با RAID5 “معرفی RAID های سطح 0،1،5 و RAID های 01 و 10” را بخوانید. برای پیاده سازی آن به سه دیسک (sdb, sdc و sdd) نیاز داریم. از یک ماشین مجازی که سه دیسک به حجم 5 گیابایت را به آن اضافه کرده ایم، استفاده می کنیم. خواندن را ادامه دهید“پیاده سازی RAID5 در لینوکس”

پیاده سازی RAID1 بر روی لینوکس

RAID1 که به Mirroring نیز شناخته می شود دارای صد در صد Redundancy است به ایم معنی که داده ها بر روی دیسک های مختلف تکرار می شود و برای پیاده سازی حداقل دو دیسک نیاز است. اگر دو دیسک Disk 1 و Disk 2 را داشته باشیم داده ها عینا بر روی هر دو و به صورت تکراری نوشته می شود. همچنین RAID1 دارای تحمل خطا است به این صورت که حتی با از کار افتادن یک دیسک هنوز می توان از روی دیسک دیگر نیز به داده ها دسترسی داشت. می توانید از مطب “RAID های صفر، یک و پنج و RAID01 و RAID10” با ساختار RAID1 آشنا شوید. خواندن را ادامه دهید“پیاده سازی RAID1 بر روی لینوکس”

پیاده سازی RAID0 بر روی لینوکس

از RAID0 برای بالا بردن کارایی و سرعت خواندن و نوشتن از/بر روی دیسک ها استفاده می شود که حداقل به دو دیسک برای پیاده سازی نیاز است. در این مطلب چگونگی پیاده سازی آنرا بر روی توزیع لینوکسی با استفاده از دو دیسک (دو دیوایس dev/sdc1/ و dev/sdd1/) و دستور mdadm پیاده سازی می کنیم. می توانید از مطب “RAID های صفر، یک و پنج و RAID01 و RAID10” با ساختار RAID0 آشنا شوید. از یک ماشین مجازی که بر روی آن دستور mdadm نصب شده و همچنین شامل دو دیسک به اندازه 5 گیابایت استفاده کرده ایم. خواندن را ادامه دهید“پیاده سازی RAID0 بر روی لینوکس”

استفاده از mdadm برای پیکربندی RAID در لینوکس

از mdadm برای پیکربندی RAID های نرم افزاری استفاده می شود. یک RAID نرم افزاری تحت کنترل سیستم عامل عمل خواهد کرد. در نام mdadm، حروف md بر گرفته از multiple-device می باشد. یعنی با mdadm چندین دیوایس را در غالب یک دیوایس پیکربندی کنیم که در RAID ها چندین دیسک در غالب آرایه ای از دیسک های وابسته به هم هستند. برای ایجاد RAID توسط mdadm می بایست فایل etc/mdadm.conf/ را  با دیواس مناسب و آریه ای از دیسک ها ویرایش کنیم. خواندن را ادامه دهید“استفاده از mdadm برای پیکربندی RAID در لینوکس”

نغییر نام Volume Group در Linux LVM

امکان تغییر نام Volume Group در LVM وجود دارد. هر گروه می تواند یک یا چند Logical Volume را به عنوان عضو داشته باشد. تغییر نام Volume Group نیازی به unmount کردن ندارد و می توانیم بدون این کار، نام گروه را تغییر دهیم. Logical Volume ها به عنوان پارتیشن ها از فضای Physical Volume های اختصاص داده شده به Volume Group استفاده می کنند و مسیر منتهی به یک Volume Group مانند خط زیر است. خواندن را ادامه دهید“نغییر نام Volume Group در Linux LVM”

دستور df برای گزارش میزان مصرف سیستم فایل

از دستور du برای نمایش “اندازه دایرکتوری ها و فایل ها” به کار می رود. df برای گزارش و چاپ میزان فضای مصرفی و آزاد پارتیشن ها (سیستم فایل ها) به کار برده می شود و اطلاعاتی مانند نام پارتیشن و نقطه اتصال آن، میزان کل فضا و میزان فضای مصرفی و آزاد به اندازه و درصد را نشان می دهد. در ادامه سوییچ های متفاوتی از این دستور گفته می شود. ساده ترین شکل به کار بردن دستور، اجرای تنهای آن در خط فرمان است که خروجی مانند شکل نخست را نشان می دهد. خواندن را ادامه دهید“دستور df برای گزارش میزان مصرف سیستم فایل”

مجوز ها در یونیکس – بخش سوم (SGID و تنظیم آن در یونیکس ها)

SGID مخفف Set Group ID یک نوع خاص از مجوز ها در یونیکس هاست. مجوز های رایج write,read و execute هستند. بصورت معمول وقتی در یونیکس یک برنامه اجرا می شود، آن برنامه مجوز ها دسترسی را از کاربر وارد شده (logged user) به ارث می برد. SGID مجوزی موقتی است که به کاربر داده می شود تا تحت مجوز گروه مالک فایل بتواند برنامه را اجرا کند. (یعنی کاربر با SGID همان مجوز اجرایی را تحت عضو بودن آن گروه خواهد داشت). مجوز مشابه SGID، مجوز SUID است که می توانید از اینجا مطالعه کنید. خواندن را ادامه دهید“مجوز ها در یونیکس – بخش سوم (SGID و تنظیم آن در یونیکس ها)”