بلاک کردن دانلود فایل ها با پسوند شان توسط اسکویید

با اسکویید می توان جلوی دانلود کردن فایل ها با توجه به پسوندشان را گرفت. لازم است که یک acl تعریف کرد و آدرس های lan که نباید فایل ها را دانلود کنند مشخص کرد. سپس یک فایل برای مشخص کردن الگوی پسوند ها ایجاد و الگو ها را در آن ذخیره می کنیم. سپس با acl به نام deny_info یک صفحه پیغام خطا را نشان می دهیم. در نهایت با http_access جلوی دسترسی را می گیریم. خواندن را ادامه دهید“بلاک کردن دانلود فایل ها با پسوند شان توسط اسکویید”

تنظیم پراکسی بر روی کلاینت های لینوکسی

اسکویید پراکسی سرور که قابل نصب در توزیع های لینوکسی، سیستم عامل های یونیکسی دیگر مانند FreeBSD, Solaris و غیره است. هدف از راه اندازی یک پراکسی سرور، کنترل ترافیک شبکه و درخواست های کاربران بر روی شبکه می باشد. قوانینی تنظیم می کنیم که کدام کاربران، چگونه از ترافیک و سرویس های شبکه استفاده کند. نخستین قدم تنظیم پراکسی سرور (اسکویید) و ایجاد قوانین است. پس از تنظیم پراکسی سرور ماشین های کلاینی را تنظیم می کنیم که در توزیع های لینوکسی (و دیگر سیستم عامل های یونیکسی) به دو صورت خطی و گرافیکی انجام می گیرد. خواندن را ادامه دهید“تنظیم پراکسی بر روی کلاینت های لینوکسی”

فضای swap چیست و چگونه در لینوکس یک swap file ایجاد کنیم

فضای swap هنگامی که فضای حافظه اصلی (RAM) پر می شود و دیگر جایی برای فرایند های جدید وجود نداشته باشد، مورد استفاده قرار می گیرد. توجه کنید که فرایند بخشی از یک برنامه است، که برای اجرا شدن باید ابتدا توسط الگوریتم های زمانبندی خاص (مانند FIFI, SJF و غیره) از فضای دیسک (حافظه ثانویه : مانند هارد دیسک) به درون حافظه اصلی بار گذاری شود (در صف آماده برای اجرا قرار بگیرد) و سپس برای اجرا شدن توسط الگوریتم های زمانبندی فرایند ها، برای اجرا شدن، پردازنده را دریافت کنند. فرض کنید سیستم ما یک پردازنده دارد و تعداد بسیاری فرایند نیز در حافظه اصلی، برای اجرا شدن، صف بندی شود، حال یک فرایند با اولویت بالا بخواهد اجرا شود اما جایی در حافظه اصلی وجود ندارد که فرایند در آن قرار بگیرد، در این مواقع، سیستم عامل توسط معیار هایی فرایندی را برای خروج از حافظه اصلی و قرار گرفتن در حافظه فضای swap انتخاب می کند. خواندن را ادامه دهید“فضای swap چیست و چگونه در لینوکس یک swap file ایجاد کنیم”

پیکربندی NTP در CentOS 6.x

پیکربندی NTP در CentOS 6.x

Network Time Protocol برای همزمان سازی زمان (Time Synchronize) تمامی Node های شبکه (کلاینت ها و سرور ها) از یک منبع استفاده می شود. سروری که بعنوان ntp پیکربندی می شود از یک منبع روی اینترنت یا از درون خود شبکه استفاده می کند و دیگر سیستم ها از طریق سرور ntp برای همزمان سازی زمان استفاده می کنند. ابتدا با اجرای دستور زیر بررسی کنید که آیا سرویس npt روی سیستم نصب است یه نه؟ خواندن را ادامه دهید“پیکربندی NTP در CentOS 6.x”

کنترل سرویس ها(درخواست ها) تحت شبکه

کنترل سرویس ها(درخواست ها) تحت شبکه

xinetd مخفف eXtended INTErner Deamon سرویسی که در سیستم عامل های یونیکسی مانند لینوکس برای کنترل ارتباط های تحت شبکه به سرویس هایی مانند ssh, ftp استفاده می شود. پیش از xinetd از سرویس دیگزی به نام  inetd در توزیع های لینوکسی استفاده می شد ولی امروزه در توزیع های جدید لینوکس از xinetd استفاده می شود. ولی بازهم سرویس inetd در سیستم عامل هایی مانند FreeBSD کاربرد دارند. با xinetd می توانید تعیین کنید که کدام ماشین ها و در چه زمانی به یک سرویس روی ماشین مقصد دسترسی داشته باشند. حتی می توانید تعیین کنید که در هر زمان چه تعداد ارتباط از ماشین های راه دور به یک سرویس روی ماشین مقصد ایجاد شود. خواندن را ادامه دهید“کنترل سرویس ها(درخواست ها) تحت شبکه”

اشتراک فایل ها میان CentOS 6

اشتراک فایل ها میان CentOS 6

NFS امکان اشتراک فایل ها میان دو توزیع لینوکس و یا بین هر سیستم عامل یونیکسی دیگر مانند بی اس دی ها و سولاریس و … را فراهم می کند. در این پست چگونگی اشتراک فایل ها بین دو توزیع CentOS 6 اموزش داده می شود ولی در کل دو مطلب مهم است که باید در هر سیتم عامل یا توزیع لینوکسی به آن توجه کرد : ۱ – چه سرویس هایی باید نصب باشند ۲- چه سرویس هایی در سمت سرور و کلاینت بابد فعال باشند. برای این آموزش دو ماشین مجازی با سیستم عامل CentOS 6 روی VMWare نصب کنید. یکی را بعنوان سرور با آدرس 192.168.149.151 و دیگری بعنوان کلانت با آدرس 192.168.149.152 پس ماشین 1 بعنوان سرور و ماشین دومی برای کلاینت. پیش از شروع اشتراک سیستم فایل در لینوکس با NFS بخش اول و اشتراک سیستم فایل در لینوکس با NFS بخش پایانی را بخوانید. خواندن را ادامه دهید“اشتراک فایل ها میان CentOS 6”

دستور ifconfig در یونیکس

 ifconfig مشابه ipconfig در ویندوز و برای نمایش اطلاعات کارت های شبکه و همچنین تغییر در آنهاست. برای نشان دادن اطلاعات کارت های شبکه توسط این دستور نیازی به داشتن مجوز root نیست و بصورت یکی از حالت های زیر می توان اطلاعات کارت های شبکه را دید ولی برای تغییر در کارت های شبکه باید مجوز root دشاته باشید. هر کارت شبکه یا اینترفیس شبکه دارای فایلی است که هر فایل از پارامتر هایی تشکیل شده است. می توانید نحوه تنظیم فایل های اینترفیس را  در Redhat و Debian را بخوانید. خواندن را ادامه دهید“دستور ifconfig در یونیکس”

تنظیم Interface های شبکه (کارت های اترنت) در RedHat

 واسط ها یا Interface های شبکه مانند کارت های اترنت و وایرلس برای برقراری ارتباط با شبکه توسط سوئج ها استفاده می شوند. بسته به نوع سیستم عامل یونیکسی محل قرار گیری آنها متفاوت است ولی در تمامی یونیکس ها تنظیمات اینترفیس ها درون فایل هایی ذخیره می شوند و برای تغییر در اینترفیس ها باید این فایل ها تغییر کنند. تنظیمات در غالب متغیر هایی(پارامتر هایی) که دارای مقدار پیش فرض و ثابت یا مقادیر دلخواه هستند تنظیم می شوند. بطور مثال هر اینترفیس دارای نامی است متغیری که نام اینترفیس را نگه می دارد DEVICE است. خواندن را ادامه دهید“تنظیم Interface های شبکه (کارت های اترنت) در RedHat”

اشتراک فایل ها با Personal File Sharing در لینوکس

اشتراک فایل ها با Personal File Sharing در لینوکس

gnome-user-share سرویسی که پوشه (دایرکتوری) Public درون دایرکتوری خانگی هر کاربر را میان سیستم های لینوکسی درون شبکه، به اشتراک می گذارد. وقتی دایرکتوری Public کاربری اشتراکی می شود در دیگر سیستم ها و در پنجره Network یک پوشه به اسم کاربر بصورت user نشان داده می شود. همچنین قابلیت اشتراکی شدن پوشه Public بصورت بلوتوث توسط این سرویس وجود دارد. خواندن را ادامه دهید“اشتراک فایل ها با Personal File Sharing در لینوکس”

پیاده سازی DHCP در لینوکس – بخش دوم

پیاده سازی DHCP در لینوکس – بخش دوم

بخش نخست مطلب را می توانبد از اینجا بخوانید.

رزرو یک IP برای یک سیستم :

در حالت های خاص شاید لازم باشد به یک کارت شبکه یا حتی یا یک Device بخواهیم یک IP همیشگی بدهیم. در لینوکس این کار با استفاده از اعلان host بصورت زیر انجام می شود: خواندن را ادامه دهید“پیاده سازی DHCP در لینوکس – بخش دوم”

پیاده سازی DHCP در لینوکس – بخش اول

سرویس DHCP برای اختصاص IP ها بصورت خودکار به سیستم های درون یک شبکه استفاده می شود. یک سیستم کامپیوتری ابتدا با یک پیغام DHCPDISCOVER به سیستم های شبکه اعلان در خواست IP می کند و یک سرور DHCP با پیغام DHCPOFFER یک پیشنهاد برای اختصاص IP می دهد و دوباره سیستم کلاینت با پیغام DHCPREQUEST که حاوی ادرس IP سرور DHCP است پیشنهاد DHCP سرور قبول می کند و دیگر سرور های DHCP با دیدن این پیغام OFFER به کلاینت نمی دهند و در نهایت سرور DHCP با یک DHCPACK ادرس IP را به کلاینت می دهد. خواندن را ادامه دهید“پیاده سازی DHCP در لینوکس – بخش اول”

فعال کردن ip forward در لینوکس

این قابلیت بصورت پیش فرض در اغلب توزیع های لینوکسی غیر فعال است.برای انکه بخواهید Static Route یا سرویس های NAT و VPN و … راه اندازی کنید باید ویژگی ip forward را فعال کنید. این ویژگی تحت هسته لینوکس و توسط فایل ip_forward برای IPV4 کنترل می شود. عدد صفر در این فایل یعنی غیر فعال بودن و عدد یک در این فایل به معنی فعال بودن این ویژگی می باشد.برای فعال کردن آن راه حل های متفاوتی وجود دارد که آنها را بررسی می کنیم. خواندن را ادامه دهید“فعال کردن ip forward در لینوکس”